Het poppenhuis van oma

Oma was in haar kinderjaren echt een poppenmoedertje. Ze vertroetelde haar lieveling en breide er kleertjes voor. Tijdens de oorlog werd haar grote schat geruild tegen eten en ondanks een gevulde maag toen is ze er nu nog steeds een beetje verdrietig om. Jaren later trouwde oma met haar grote liefde en kreeg twee stoere jongens die met autootjes speelden en interesse hadden in Meccano, geen poppenkindjes dus. In de jaren tachtig waaide het poppenhuisvirus vanuit Amerika en Engeland over naar Nederland. Oma begon met haar verzameling en kocht zelfs een groot bouwpakket: The Beacon Hill Dollhouse kit van Greenleafs.

Een poppenhuis bouwen is een flinke onderneming en jarenlang lag deze doos achterin een kast te wachten. Hoera! Een schoondochter kwam het gezin binnen en laat ze nu ook van hobbyen houden! De grote doos werd bewonderd met de vraag: wanneer start u er nu eens mee en wij willen wel helpen! Helaas waren er altijd beren op de weg en nog eens 100.000 andere redenen waarom het niet kon. En zo bleef ‘The Beacon Hill Dollhouse kit’ in de doos. Jaren en jaren later verhuisden oma en opa naar een kleiner appartement. Uiteraard verhuisde het bouwpakket keurig mee. In het appartement was één klein kamertje, maar voor het poppenhuis toch te klein. Het bouwpakket verdween dus in de berging. 

“Ma, wanneer start je nu toch eens met je poppenhuis? Het is zo leuk en je hebt er heel veel mooie spullen voor verzameld?” Schoondochter bleef aandringen, maar de beren waren er nog steeds en alles bleef zoals het was.

Jaren verstreken. Tijdens een gezellige visite werden zoon en schoondochter meegenomen naar de berging. Na al die jaren stond het daar nog steeds. Oma was druk met het leegruimen van de berging. Zo gingen Gert en Renate naar huis met een heleboel kringloopspullen en het bouwpakket. Samen met hun kids werd het pakket bewonderd en de beschrijving doorgebladerd. Het is echt veel werk en het vergt precisie. Heel vertrouwd voor ‘The Beacon Hill Dollhouse’ werd het onder een bed bewaard. Tijdens een heerlijke zomervakantie vond Renate een moment om het project poppenhuis te starten. Haar creatieve kids hingen maar wat rond, het poppenhuis zou een geweldige uitdaging zijn! Vol enthousiasme werd de doos tevoorschijn gehaald en installeerden de ijverige bouwers zich aan een grote tafel. Van de hoeveelheid informatie viel iedereen stil, waar te beginnen?! Het zoeken tussen al dat hout naar de juiste platen, voorzichtig met de lijm, precies te werk gaan, berichtjes die binnenkomen via de telefoon en dit alles onder de heerlijke zomerzon… het was teveel voor de pubers. Heel snel was Renate alleen met een beginnend geraamte en nu haakte ook zij af. Een aantal jaren lag de doos weer onder het bed en stond er ergens een krat met een ongelukkig huisframe.

Corona legde Nederland plat: verplicht binnen blijven en niemand ontvangen. Gelukkig was de familie niet ziek, maar er was wel behoefte aan een uitdaging. The Beacon Hill werd onder het bed vandaan gehaald en het huisframe afgestoft en goed gerestaureerd.  Vol goede moed startten Gert en Renate met het huis. De kids waren inmiddels allemaal uitgevlogen dus deze keer zouden ze de klus zelf moeten klaren. Ze voelden zich net bouwvakkers. Het victoriaanse huis zit vol met decoratieve details, alles schuren met kleine vijlen, voorzichtig plakken en daarna het schilderwerk. Ondertussen nadenkend: hoe verplaats je zo’n groot huis en: het moet wel aantrekkelijk zijn om mee te spelen. Samen met dochter Karlijn besloten ze om het huis een ‘moderne IKEA-uitstraling’ te geven. Renate en Karlijn vonden een leuk poppenhuisgezin, inclusief opa en oma en moderne meubeltjes om te combineren met de retrostijl van oma. De meubeltjes van oma hebben wel een upgrade ondergaan zodat het weer helemaal bij de tijd is. Al met al zijn Renate, Gert en Karlijn heel trots op ‘The Beacon Hill’. Het is een heerlijk speelhuis geworden. Gert heeft overal licht in gemaakt; je kunt de trap helemaal op- en aflopen en de deuren kunnen allemaal open en dicht. Het poppenhuisgezin woont er naar alle tevredenheid!

Met de kleinzoon is afgesproken dat er geen autootjes in de gang mogen en dat de huiskamer geen garage is… *zucht*! Kleinzoon: “Maar opa, waar moeten ze dan parkeren”? Dus ging iedereen weer aan de klus. De auto’s krijgen in het volgende project weer de volle aandacht.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *